Spis treści:
- Setne urodziny i pamiątkowy mural na budynku liceum
- Ucieczka z Brześcia i konspiracja w Szarych Szeregach
- Powojenne studia i praca nauczyciela w Legnicy
O śmierci zasłużonego pedagoga i kombatanta legnicki magistrat poinformował 20 listopada 2026 r. Zbigniew Grochowski przez dekady kształcił młodzież w lokalnych szkołach, ciesząc się ogromnym autorytetem wśród mieszkańców. Niemal do ostatnich dni życia pozostawał w znakomitej formie i chętnie dzielił się swoimi wspomnieniami z czasów Powstania Warszawskiego.
Setne urodziny i pamiątkowy mural na budynku liceum
Ostatnie miesiące obfitowały w wyjątkowe wydarzenia poświęcone kombatantowi. Pod koniec sierpnia Legniczanie świętowali setne urodziny zasłużonego nauczyciela.
Z kolei we wrześniu mieszkańcy wspólnie z jubilatem uczestniczyli w uroczystym odsłonięciu muralu na jego cześć. Pamiątkowe malowidło powstało na ścianie VII Liceum Ogólnokształcącego.
Mimo sędziwego wieku kombatant nie zamierzał rezygnować z aktywności publicznej. Planował kolejne wizyty w legnickich placówkach oświatowych, aby opowiadać młodemu pokoleniu o wojennych losach stolicy.
Ucieczka z Brześcia i konspiracja w Szarych Szeregach
Przyszły pedagog urodził się 31 sierpnia 1926 roku w Lublinie. Kiedy wybuchła II wojna światowa, przebywał wraz z najbliższymi w Brześciu. Po pierwszych deportacjach Polaków na Syberię późną jesienią 1939 roku jego rodzice postanowili uciec do lubelskich krewnych.
Wkrótce rodzina musiała ponownie zmienić miejsce pobytu. Ojciec chłopca zaangażował się w podziemną działalność konspiracyjną, a krewni ze strony matki trafili do aresztu. Rodzina przeprowadziła się wówczas do okupowanej Warszawy. W stolicy młody Zbigniew Grochowski ukończył gimnazjum na tajnych kompletach i wstąpił w szeregi harcerskiej konspiracji:
- działał w strukturach Szarych Szeregów,
- uczestniczył w akcjach małego sabotażu,
- wykonywał dokumentację fotograficzną niemieckich obiektów,
- potajemnie fotografował uliczne egzekucje w okupowanym mieście.
Powojenne studia i praca nauczyciela w Legnicy
Po zakończeniu działań wojennych wrócił do rodzinnego Lublina i zdobył tam wyższe wykształcenie.
Na początku lat 50. otrzymał skierowanie do pracy w Legnicy, z którą związał resztę swojego życia. W miejscowych szkołach uczył kolejne roczniki młodzieży matematyki oraz fizyki.
Za swoją wieloletnią pracę pedagogiczną oraz aktywność społeczną odebrał wiele odznaczeń i wyróżnień. W 2025 roku Rada Miejska Legnicy uhonorowała go najwyższym lokalnym wyróżnieniem, nadając mu tytuł Honorowego Obywatela Miasta Legnicy.
Źródło: Urząd Miasta Legnicy


